Rytmodynamika: postulaty & zadania

Postulaty we współczesnej fizyce

Wielu badaczy sądzi, ze własne doświadczenie jest jedynym źródłem i kryterium prawdy. Jeśli tak, to założenia paradygmatów współczesnej fizyki muszą opierać się na zjawiskach i własnościach, które są dobrze dowiedzione, i przez to uważane za fundamentalne. Ale jeśli te procesy i zjawiska są niewyjaśnione na poziomie procesów, czyli nie wiadomo, jaki proces je generuje, wówczas ich właściwe miejsce jest pomiędzy fenomenami natury.

Uwaga: jednym ze znaczeń słowa fenomen (z greckiego fainomenon – pojawiać się) jest rzadki lub znaczący fakt lub zdarzenie.

Pośród zjawisk naturalnych są: ruch (nie ma wytłumaczenia, czemu ciała mogą swobodnie poruszać się w przestrzeni); bezwładność (nie ma dotąd wyjaśnienia, dlaczego ciała opierają się popychaniu); zdolność oddziaływania (jak np. grawitacja, której przyczyna nie została dobrze określona, choć ten problem powstał ponad trzy wieki temu).

Innymi słowy, fenomeny i własności, które leżą u podstaw nowoczesnego fizycznego paradygmatu, jakkolwiek w pełni dowiedzione eksperymentalnie, wciąż mogą być traktowane jako postulaty, z powodu braku zrozumienia ich fizycznej natury. Można do tego zgłaszać obiekcje, ale będą one uznawane tylko wtedy, gdy oponent przedstawi konkretny model powstawania przynajmniej tych wymienionych zjawisk.

Postulaty Rytmodynamiki

Rytmodynamika prezentuje konkretne znaczenie zjawisk naturalnych poprzez swoje geometryczne modelowanie w formie procesów falowych. Do tego właśnie została stworzona geometria falowa: do odkrywania i klarowania zjawisk falowych formujących mechanizm ruchu, bezwładności, oddziaływania, etc.

Jednym z głównych kryteriów każdej teorii jest zdolność do przewidywania konkretnych zdarzeń i zjawisk, które mogą być potem zweryfikowane w praktyce. Wydolność falowej geometrii została potwierdzona eksperymentalnie. Pośród przykładów są: eksperyment determinujący ściskanie akustycznej fali stojącej; eksperyment determinujący zależność ruchu układu oscylatorów od przesunięcia fazy pomiędzy nimi, oraz inne.

Rytmodynamika bazuje na układzie postulatów:

  1. Hipotetyczny obiekt elementarny – punktowy, bezmasowy oscylator, posiadający zdolność wibrowania (pulsacji), wzbudzający swoje środowisko i powodujący w nim okresowe fale.
  2. Ośrodek, który transformuje wibracje oscylatora w rozchodzące się fale sferyczne, zapewniając im stałą prędkość przenoszenia zaburzeń względem stacjonarnego źródła (w relacji z układem odniesienia, przypisanym do ośrodka).
  3. Oddziaływanie, tzn. gdy pojawia się co najmniej jeszcze jeden oscylator i powstaje układ.

Wyjaśnienie wyboru postulatów:

  • Nie posiadający masy oscylator, w przypadku nacisku z zewnątrz, może bez żadnej bezwładności niezależnie uzyskać prędkość w ośrodku. Własności bezwładu pojawiają się w układzie oscylatorów, ale nie są przypisane pojedynczym oscylatorom. Nie rozważamy właściwości pojedynczego oscylatora, ponieważ potrzebowalibyśmy wówczas na nie wyjaśnienia. Jakkolwiek układ oddziałujących oscylatorów stwarza właściwość oporu, np. zmiany swojej prędkości. Jeżeli ta właściwość, poprzednio nieobecna, pojawia się w układzie, to jest przypisana temu układowi, nie elementom, które go tworzą.
  • Ośrodek skonstruowany jest bez zaznaczania jego struktury i organizacji. Nie jest określona zależność amplitudy od odległości. Można nawet powiedzieć, że zależność ta jest własnością oscylującego układu, nie izolowanych oscylatorów.
  • Pojawienie się układu pozwala mówić o jego stabilnej formie, oraz o lokalizacji energii w konkretnym miejscu przestrzeni. Układ pozwala rozróżniać parametry oscylatorów (różnice częstotliwości, zależności fazowe). Bezwładność jest dostrzegana po raz pierwszy na poziomie układu (właściwość taka nie występuje na poziomie pojedynczych oscylatorów) z powodu ograniczonej prędkości rozchodzenia się fal (efekt opóźnienia) pomiędzy elementami układu.
  • Aby zbudować model geometrii potencjałowej, potrzebna jest pewna ilość pomocniczych warunków. Np. każdy oscylator w układzie poszukuje najwygodniejszego miejsca, obszaru trwałej równowagi, dziury potencjału, i zawsze za nią podąża.
  • Występowanie bezwładności w przypadku izolowanych elementów (źródeł falowych) oznacza ich złożoną strukturę, obecność układu złożonego z części.

1.08 – Zadania do rozwiązania

Jakkolwiek liczba zagadnień, na których skupia się Rytmodynamika, jest ograniczona, to są one natury fundamentalnej:

  • Zależność parametrów fal stojących od ruchu źródeł w ośrodku falowym.
  • Przepływ energii i jego zależność od różnic w częstotliwości.
  • Oddziaływania źródeł falowych. Podstawy samoorganizujących się układów.
  • Różnice w fazie i ich wpływ na prędkość propagacji w ośrodku.
  • Przyczyna reakcji na zewnętrzne zmiany w ruchu.
  • Propagacja w ośrodku wywołana przez wewnętrzne siły ruchu.

Yuri M. Iwanow

Rytmodynamika – 1.07, 1.08

Link do oryginału: http://www.rhythmodynamics.com/rd_2007en.htm#1.07

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.