Amazonka wyrzuca z powrotem do Oceanu Atlantyckiego ciepłe wody, ale w równikowej, już ciepłej strefie, a zatem już rozszerzonej. Rozszerzenie wywołane przez tę rzekę nie jest więc zbyt spektakularne, choć jest doskonale widoczne. Należy jednak zauważyć, że poza rzeką, na północy, znajduje się równikowy grzbiet środkowo-atlantycki i to właśnie tam znajduje się strefa rozszerzenia wód.… Czytaj dalej Brazylijska strefa Amazonki
Blog
Strefa Rio de la Plata (Argentyna)
Nie wydaje się, aby była to jakaś podmorska aktywność wulkaniczna w tym regionie. Tutaj obserwowana dylatacja miałaby inną przyczynę. Uważamy, że byłoby to spowodowane wodami pochodzącymi z Rio de la Plata. Wody te, ogrzane w subtropikalnych regionach krzyżowych (Argentyna i Urugwaj), wpływają następnie do zimnych wód południowego Oceanu Atlantyckiego. Data utworzenia: 03/03/2013Ostatnie wydanie: 11.30.2015 Autor:… Czytaj dalej Strefa Rio de la Plata (Argentyna)
Strefa wulkaniczna Madagaskar-Reunion
Podwodne wulkany z pewnością znajdują się u wybrzeży wyspy Reunion, na wschodzie i północnym wschodzie w kierunku ryftów oceanicznych. Data utworzenia: 03/03/2013Ostatnie wydanie: 11.30.2015 Autor: Bernard Lempel () Przetłumaczono z: Madagascar & Reunion Island Zone
Nowozelandzka strefa wulkaniczna
Imponujące, nieprawdaż? I nie zapominajmy, że z pewnością jest dwa razy więcej wulkanów podwodnych niż kontynentalnych. Data utworzenia: 03/03/2013Ostatnie wydanie: 11.30.2015 Autor: Bernard Lempel () Przetłumaczono z: New-Zealand Zone
Japońska strefa wulkaniczna
Nie należy też zapominać, że wulkanów podwodnych jest z pewnością dwa razy więcej niż wulkanów kontynentalnych. Data utworzenia: 03/03/2013Ostatnie wydanie: 11.30.2015 Autor: Bernard Lempel () Przetłumaczono z: Japan Zone (z pomocą deepl.com)
Indonezyjska strefa wulkaniczna
Imponujące, nieprawdaż? I nie zapominajmy, że z pewnością jest dwa razy więcej wulkanów podwodnych niż kontynentalnych. Data utworzenia: 03/03/2013Ostatnie wydanie: 11.30.2015 Autor: Bernard Lempel () Przetłumaczono z: Indonesia Zone (z pomocą deepl.com)
Nadprzewodzący wewnętrzny rdzeń Ziemi?
Bardzo ciepły nadprzewodzący… problem? Kilka przypomnień o nadprzewodnikach Holenderski fizyk Heike Kamerlingh Onnes z Uniwersytetu w Lejdzie zaobserwował w 1911 roku po raz pierwszy zjawisko nadprzewodnictwa w rtęci w temperaturze 4 K. Za tę pracę otrzymał w 1913 roku nagrodę Nobla. Później odkryliśmy, że wiele materiałów może wykazywać to zjawisko, ale zawsze w temperaturach bliskich… Czytaj dalej Nadprzewodzący wewnętrzny rdzeń Ziemi?
Ziemski magnetyzm a teoria
Kilka przypomnień na temat pola magnetycznego Ziemi Wewnętrzna struktura Ziemi, teoria Struktura pola magnetycznego Ziemi, model W rzeczywistości model proponowany przez teoretyków nie jest modelem dynama, ale w istocie modelem dysku Faradaya, w którym generowany prąd jest ponownie wprowadzany do solenoidu, dzięki czemu uzyskujemy dodatnie sprzężenie zwrotne z początkowym polem magnetycznym. Aby to zadziałało, muszą… Czytaj dalej Ziemski magnetyzm a teoria
Błąd w przesunięciu ku czerwieni (NGC 4319 i Mark 205)
3 października 2002 roku STScI opublikowało w Internecie zdjęcie pary galaktyk NGC 4319 i Markarian 205, wykonane przez HST. Te dwie galaktyki nie mają ze sobą nic wspólnego. Pierwsza z nich to galaktyka spiralna położona w odległości 80 milionów lś (z = 0,006), druga to kwazar położony w odległości 1100 milionów lś (z = 0,07).… Czytaj dalej Błąd w przesunięciu ku czerwieni (NGC 4319 i Mark 205)
Arp 286, kolejny most materii
Grupa galaktyk „Arp 286” została opublikowana przez Haltona Arpa w „Atlasie galaktyk osobliwych”. (1) Ta grupa galaktyk składa się z galaktyk NGC 5560, NGC 5566 i NGC 5569. Znajduje się ona w gromadzie galaktyk Panny, w odległości około 80 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego.Na tym zdjęciu mała galaktyka NGC 5569 wydaje się być połączona… Czytaj dalej Arp 286, kolejny most materii